تجربیات زیسته‌ی دبیران عربی از دلایل ناکارآمدی آموزش زبان عربی: مطالعه‌ای پدیدارشناختی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه تبریز، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی

2 کارشناسی ارشد بهسازی منابع انسانی دانشگاه تبریز، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی

چکیده

هدف پژوهش حاضر تبیین تجربیات زیسته­ی دبیران عربی از دلایل ناکارآمدی آموزش زبان عربی در مدارس است. پژوهش حاضر پژوهشی کیفی از نوع پدیدارشناسی است که با استفاده از نمونه­گیری هدفمند و مبتنی بر فرد ماهر و از طریق مصاحبه ژرف­نگر با 20 نفر از دبیران عربی انجام گرفت. مصاحبه­ها ضبط و به روش استرابرت و کارپتنر (2003) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته­های حاصل از تجربیات دبیران عربی در خصوص ناکارآمدی زبان عربی در 5 مضمون اصلی «موانع مرتبط با دانش­آموزان»، «موانع مرتبط با معلمان»، «موانع مربوط به جامعه و فرهنگ»، «موانع مربوط به نظام آموزشی و برنامه درسی» و «موانع مربوط به ارزشیابی آموزشی» و 11 مضمون فرعی شناسایی شد. رفع این موانع مستلزم بازنگری در اهداف، محتوا و روش­های برنامه درسی عربی و تغییر نگرش جامعه، والدین و دانش­آموزان نسبت به اهمیت این زبان خارجی است.

کلیدواژه‌ها