ارائه‌ی مدلی برای رضایت از یادگیری در مدارس هوشمند بر اساس خودکارآمدی کامپیوتر، قابلیت سیستم، ویژگی محتوی و تعامل با نقش واسطه-ای انتظار عملکرد و جو یادگیری

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشکده‌ی علوم انسانی، دانشگاه یاسوج

2 دانشجوی کارشناسی ارشد تحقیقات آموزشی، گروه روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشکده‌ی علوم انسانی، دانشگاه یاسوج

چکیده

هدف از پژوهش حاضر، ارائه­ی مدلی برای رضایت از یادگیری بر اساس نظریه­ی شناختی- اجتماعی بندورا در مدارس هوشمند است. به این منظور تعداد 383 نفر (210 پسر و 173 دختر) از دانش­آموزان پایه­ی دوم راهنمایی مدارس هوشمند شهر شیراز به­روش نمونه­گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. در این پژوهش آزمودنی­ها پرسش­نامه­های خودکارآمدی کامپیوتر ترک­زاده، انتظار عملکرد کامپیوتر و هیگنز، قابلیت سیستم و ویژگی محتوا پیتوچ و لی، تعامل جانسون، کیلیون و امی، جو یادگیری چیو و لیو و رضایت یادگیری چوی، هسو و سان را تکمیل کردند. نتایج پژوهش نشان داد که خودکارآمدی کامپیوتر، انتظار عملکرد، قابلیت سیستم، ویژگی محتوا، تعامل و جو یادگیری از عوامل اصلی رضایت از یادگیری در مدارس هوشمند می‌باشد: متغیر مستقل خودکارآمدی هم به­طور مستقیم و هم به­صورت غیرمستقیم از طریق انتظار عملکرد بر رضایت از یادگیری تأثیر دارند. میان تعامل و رضایت از یادگیری رابطه­ی مستقیم و معنا‌دار به­دست نیامد. تعامل از طریق جو یادگیری و انتظار عملکرد رضایت از یادگیری را به نحو مثبت و معنا‌داری پیش­بینی می­کنند. خودکارآمدی کامپیوتر، قابلیت سیستم و ویژگی محتوا اثری غیرمستقیم روی رضایت یادگیری دارند. به­طور کلی می­توان نتیجه گرفت این عوامل برای برنامه‌ریزی در مدارس هوشمند لازم و ضروری هستند و اگر به این عوامل توجه شود رضایت یادگیری دانش­آموزان بیش­تر خواهد شد.

کلیدواژه‌ها